Na blogu Ośrodka „Brama Grodzka -Teatr NN” opowiadamy o naszej codziennej pracy: o opiece nad pamięcią Lublina i Lubelszczyzny, poszukiwaniu śladów przeszłości, działaniach kulturalnych i edukacyjnych, sile wolnego słowa i Innym Lublinie. Tu też znajdziecie wpisy o wyjątkowych spotkaniach i niesamowitych ludziach, z którymi mamy szczęście współpracować. Te „opowieści z Bramy” snują dla Was pracownicy działów Bramy Grodzkiej, Trasy Podziemnej i Domu Słów.

Na blogu Ośrodka „Brama Grodzka -Teatr NN” opowiadamy o naszej codziennej pracy: o opiece nad pamięcią Lublina i Lubelszczyzny, poszukiwaniu śladów przeszłości, działaniach kulturalnych i edukacyjnych, sile wolnego słowa i Innym Lublinie. Tu też znajdziecie wpisy o wyjątkowych spotkaniach i niesamowitych ludziach, z którymi mamy szczęście współpracować. Te „opowieści z Bramy” snują dla Was pracownicy działów Bramy Grodzkiej, Trasy Podziemnej i Domu Słów.

Teatr NN
Narracje (nie)pamięci (2): ulica Krawiecka

Narracje (nie)pamięci (2): ulica Krawiecka

Płaska, trawiasta przestrzeń, przecięta chodnikiem ułożonym z kostki brukowej, który skręca w prawo. Przed idącym otwiera się pusta przestrzeń, z prawej ograniczona sylwetą kościoła pw. św. Wojciecha, z lewej Wzgórzem Zamkowym. W niedalekiej perspektywie drzewa. Stąd blisko na targ i na parking, jest tu mały plac zabaw, czasami przyjeżdża wesołe miasteczko albo cyrk, od czasu do czasu odbywa się jakieś wydarzenie kulturalne.

Obserwuję ją uważnie od kilku lat. Zasadniczo prosta, biegnąca ku grupie drzew, pomiędzy którymi rozwidla się na prawo i lewo, by następnie zniknąć z pola widzenia. Żeby jej osobiście doświadczyć trzeba wyjść z Bramy Grodzkiej i skręcając w prawo zejść schodami w dół na ulicę Podwale. Następnie iść przed siebie. Po przejściu kilkunastu kroków tym chodnikiem zaczyna się Ścieżka.

Czytaj więcej

Narracje (nie)pamięci I: Plac Zamkowy. Topografia palimpsestu (cz. 2)

Narracje (nie)pamięci I: Plac Zamkowy. Topografia palimpsestu (cz. 2)

Znalezienie motywu kamienicy z Szerokiej i bardzo podobnego, niemal identycznego budynku w zabudowie placu Zamkowego rodzi pytanie: jak to się stało? Jest pewne, że projekt placu Zamkowego opracowano w Warszawie. Czy architekt znał wygląd przedwojennej ulicy Szerokiej? Czy miał okazję obejrzeć przedwojenne plany i zdjęcia tego miejsca zanim przystąpił do projektowania? Czy używając jednego motywu architektonicznego postanowił upamiętnić w ten sposób miejsce, które w czasie wojny zostało prawie kompletnie zniszczone? Czy chciał w ten sposób przesłać komunikat dla kolejnych pokoleń? I ostatnie pytanie: czy komunikat ten jest w pełni czytelny?

Czytaj więcej

Narracje (nie)pamięci I:  Plac Zamkowy. Topografia palimpsestu (cz. 1)

Narracje (nie)pamięci I: Plac Zamkowy. Topografia palimpsestu (cz. 1)

Gdy przekraczamy Bramę Grodzką i wchodzimy na most prowadzący w kierunku Zamku, po lewej stronie rozpościera się przestrzeń placu Zamkowego. Ma elipsoidalny kształt. Od zachodu jest ograniczona dziesięcioma kamienicami, od wschodu Wzgórzem Zamkowym. Na terenie Placu dominują samochody, oprócz nich można napotkać „ogródki kawiarniane” przy lokalach z lodami, goframi i pizzą; zakład fryzjerski; sklepy i serwisy rowerowe; „antykwariat” na otwartym powietrzu; tablicę informacyjną z planem miasta i cztery upamiętnienia. Czytaj więcej

Kultura i sieć

Kultura i sieć

Kiedy w 2010 roku opublikowaliśmy książkę „Animacja sieci w programie Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN” nikt chyba nie przypuszczał, że w czerwcu 2016 roku grupa studentów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II będzie kończyć pisanie prac licencjackich na kierunku „Teksty Kultury i Animacja Sieci”.  Czytaj więcej

„Ze wszystkiego też, co istnieje na ziemi, człowiek najchętniej porównuje się do drzewa”. O projekcie „Drewniany Skarb. Chroniąc dziedzictwo, kreujemy przyszłość”

„Ze wszystkiego też, co istnieje na ziemi, człowiek najchętniej porównuje się do drzewa”. O projekcie „Drewniany Skarb. Chroniąc dziedzictwo, kreujemy przyszłość”

„Mało jest w świecie krajów, w których historia kultury materialnej byłaby równie silnie jak w Polsce związana z drewnem (…). Bo też świat form polskiego drewna powstawał dzięki warunkom przyrodniczym krajobrazu, wypełnionego w przeważającej mierze puszczami i leśnymi ostępami”. Ten cytat z publikacji Jana W. Rączki pt. “Architektura drewniana” był myślą przewodnią projektu “Drewniany Skarb. Chroniąc dziedzictwo, kreujemy przyszłość”. Główną ideą projektu było dokumentowanie tradycyjnej architektury drewnianej miasteczek z terenu Lubelszczyzny. Czytaj więcej